جزوه روانشناسی تحولی ۱
یک ویژگی مرتبط با افراد فردا می تواند اعتماد به خود ارگانیسم آنها باشد. این افراد کاملاً کاری برای راهنمایی به دیگران وابسته نخواهند ً () ً
؛ 
() ، () ً ً () () ) ، بررسی هر دو روند و نتایج درمان مشتری محور بود. درمانگران از سطح “مسافر” برخوردار بودند. آنها شامل راجرز و سایر اعضای هیئت علمی بودند ، اما دانشجویان تحصیلات تکمیلی نیز به عنوان درمانگر خدمت می کردند. گرچه از نظر تجربه و توانایی بسیار گسترده بودند ، اما اصولاً همه رویکرد مشتری مداری داشتند (راجرز ، 1961 ؛ راجرز و دیموند ، 1954).
فرضیه ها
تحقیقات در مرکز مشاوره دانشگاه شیکاگو پیرامون فرضیه اساسی مشتری محوری بنا شده است ، که بیان می کند همه افراد توانایی درک یا فهم خود و یا توانایی و تمایل به حرکت در مسیر را به طور فعال یا پنهان از خود سازی و بلوغ در خود دارند. این شرط محقق خواهد شد به شرطی که درمانگر جو روانشناختی مناسبی ایجاد کند. به طور خاص ، راجرز (1954) این فرضیه را مطرح كرد كه در حین درمان ، مشتریان احساسات و تجربیاتی را كه قبلاً آگاهی نداشته اند ، در خودپنداره خود جذب می كنند. وی همچنین پیش بینی کرد که در حین و پس از درمان ، اختلاف بین خود واقعی و خود ایده آل کاهش می یابد و رفتار مشاهده شده مشتریان بیشتر اجتماعی می شود ، خود را پذیرفته و توسط دیگران بیشتر پذیرفته میشوند. این فرضیه ها ، به نوبه خود ، پایه و اساس چندین فرضیه خاص روانشناسی تحولی شدند ، که به صورت عملیاتی بیان شده و سپس مورد آزمایش قرار گرفتند.
روش ها
از آنجا که فرضیه های این تحقیق جزوه روانشناسی تحولی ۱ می کرد که تغییرات ظریف شخصیت ذهنی به روشی عینی اندازه گیری شود ، انتخاب ابزار اندازه گیری کار دشواری بود.
برای ارزیابی تغییر از دیدگاه خارجی ، محققان از آزمون تصور موضوعی (TAT) ، مقیاس نگرش خود-دیگر (-) (-) () –(). “” “” – – “” “” () : ().
ً “” ً 1 طراحی مطالعه شیکاگو. منبع: C. R. Rogers و R. F. Dymond ، روان درمانی و تغییر شخصیت ، 1954. حق چاپ © 1954
انتشارات دانشگاه شیکاگو ، شیکاگو ، ایالت IL.
علاوه بر این ، گروه درمانی بیش از آنکه درک خود را از یک فرد عادی تغییر دهند ، خودپنداره خود را تغییر دادند. این یافته حاکی از آن است که ، اگرچه مشتری ها تغییر کمی در تصور خود از نوع متوسط افراد نشان می دهند ، اما تغییر محسوسی در درک خود از خود نشان می دهند. به عبارت دیگر ، بینش فکری منجر به رشد روانشناختی نمی شود (رودیکوف ، 1954).
آیا درمان تغییرات قابل توجهی در رفتار مشتری ایجاد می کند که توسط دوستان نزدیک درک می شود؟ از شرکت کنندگان در دو گروه درمانی و گروه کنترل خواسته شد نام دو دوست صمیمی را که می توانند در مورد قضاوت درباره تغییرات رفتاری آشکار باشند ، در اختیار آزمایش کنندگان قرار دهند.
به طور کلی ، دوستان هیچ تغییر رفتاری قابل توجهی در مشتریان از دوره قبل از درمان تا پس از درمان گزارش نکردند. با این حال ، این رتبه جهانی بدون تغییر به دلیل یک اثر متعادل بود. مشتریانی که از نظر درمانگران به عنوان بهبود یافته ارزیابی می شوند ، از دوستان خود نمره بالاتری پس از درمان دریافت می کنند ، در حالی که کسانی که به عنوان کمترین رتبه بندی شده اند ، امتیاز کمتری از دوستان خود دریافت می کنند. جالب اینجاست که قبل از درمان ، مشتریان معمولاً از نظر نمره، برتری نسبت به دوستانشان برخوردار نبودند ، اما با پیشرفت درمان ، آنها خود را بالاتر و بنابراین با امتیازات دوستان خود مطابقت دادند. شرکت کنندگان در گروه کنترل در طول مطالعه از نظر بلوغ عاطفی هیچ گونه تغییری در قضاوت دوستان نشان ندادند (راجرز و دیموند ، 1954).
خلاصه نتایج
مطالعات شیکاگو نشان داد که افرادی که تحت درمان با جزوه روانشناسی تحولی ۱ مداری قرار دارند ، به طور کلی رشد یا بهبودی را نشان می دهند. با این حال ، پیشرفت در حد مطلوب نبود. گروه درمانی نسبت به گروه کنترل روانشناسی تحولی به گروه کنترل ، درمان را شروع کردند ، رشد را در طول درمان نشان دادند و بیشترین پیشرفت را در طول دوره پیگیری حفظ کردند. با این حال ، آنها هرگز به سطح بهداشت روانشناختی نشان داده شده توسط افراد “عادی” در گروه کنترل نرسیدند.
با نگاهی دیگر به این نتایج ، یک فرد معمولی که مشتری مداری را دریافت می کند ، هرگز به مرحله 7 که فرضیه راجرز است و قبلاً بحث شد ، نزدیک نمی شود. انتظار واقع بینانه تر این است که مشتری ها به مرحله 3 یا 4 برسند. درمان مشتری مداری موثر است ، اما منجر به عملکرد کامل فرد نمی شود.
تحقیقات مرتبط
در مقایسه با نظریه مازلو ، اندیشه های جزوه روانشناسی تجربی در مورد قدرت نگرش بی قید و شرط ، تحقیقات تجربی زیادی ایجاد کرد. در واقع ، تحقیقات خود راجرز در مورد سه شرط لازم و کافی برای رشد روانشناختی پیش درآمد روانشناسی مثبت بوده و توسط تحقیقات مدرن بیشتر مورد حمایت قرار گرفته است (کرامر ، 1994 ، 2002 ، 2003 الف). علاوه بر این ، مفهوم ناسازگاری راجرز بین خود واقعی و ایده آل و انگیزه برای دستیابی به اهداف ، علاقه مستمر محققان را برانگیخته است.
نظریه خود مغایرت
راجرز همچنین پیشنهاد کرد که سنگ بنای سلامت روان ، همخوانی بین واقعاً نگاه کردن به روانشناسی تحولی و نحوه ایده آل بودن ماست. اگر این دو ارزیابی شخصی متناسب باشد ، یکی نسبتاً مناسب و سالم است. در غیر اینصورت ، فرد اشکال مختلف ناراحتی ذهنی مانند اضطراب ، افسردگی و اعتماد به نفس پایین را تجربه می کند.
در دهه 1980 ، ای. توری هیگینز نسخه ای از نظریه راجرز را توسعه داد که همچنان در شخصیت شناسی و تحقیقات روانشناختی اجتماعی تأثیرگذار است. نسخه هیگینز – ().
() ، (). ً : (). تناقضات خود و خلق و خوی مقابل آینه ، به خودآگاهی القا کردند. نیمی دیگر از نمونه همان پرسشنامه ها را تکمیل کرد اما در حالی که پشت میز عادی نشسته بود و آینه آن وجود نداشت. به دلایل واضح ، اگر در حالی که در آینه به خود نگاه می کنید به سولات مربوط به خود پاسخ می دهید ، احتمالاً خودآگاهی خواهید داشت. همانطور که پیش بینی شده است ، پدیده تجربه احساسات منفی در نتیجه عدم تناقض در خود ، فقط در میان شرکت کنندگان رخ داده است که خود آگاهی بالایی دارند (یعنی کسانی که پرسشنامه ها را جلوی آینه تکمیل کرده اند).
در تحقیقات بیشتر درباره خود مغایرت ، راشل کالوژرو و نیل واتسون (2009) بررسی کردند که آیا اختلافات ادراکی و ایده آل واقعی افراد ، شکل منحصر به فردی از خودآگاهی را پیش بینی می کنند که آنها را “خودآگاهی اجتماعی مزمن” می نامند.؟ این ویژگی با توجه به خود متمرکز در هنگام حضور در جمع ، و یک نظارت هوشیار بر خود و بدن مشخص می شود. آنها همچنین میزان اختلاف زنان و مردان را در اختلاف واقعی از نظر تصویر بدن و روانشناسی تحولی بررسی کردند. این محققان پیش بینی کردند که اختلاف نظرهای واقعی باید با این تمایل به نگرش هوشیارانه نسبت به خود به عنوان یک هدف اجتماعی جزوه روانشناسی تحولی ۱ بیشتری داشته باشد تا اختلافات ایده آل واقعی. این بدان دلیل است که اختلافات ایده آل واقعی باید منجر به ناامیدی در برآورده نشدن خواسته های مربوط به شخص شود ، در حالی که اختلافات واقعی باید به دلیل مجازات پیش بینی شده برای نقض تعهدات اجتماعی ، تحریک یا ترس ایجاد کند.
اگر به نظر می رسد این توصیف برای زنان مناسب تر از مردان است ، دقیقاً همان چیزی است که این محققان دریافتند. در حقیقت ، کالوژرو و واتسون در اولین مطالعه خود دریافتند که ، در ً ()