جزوه رنگی و تایپ شده دستگاه گردش خون
گردش خون:
وظيفه گردش خون تامين نيازهاي بافتها، رساندن مواد جزوه دستگاه گردش خون غذايي، دور كردن فرآورده هاي دفعي :
)( )(.
:
؛ :
)(. % % % :
)(. ////!
:
)(. «» 
:
– ً – ً – «» :
:
( ( )(.
:
:
/:
:
)(.
ً :
:
( ( ( ( :
./
:
)( اعمال مي شود. هنگاميكه مي گوييم فشار درون رگي mmHg 30 است. يعني خون درون آن مي تواند نيرويي اعمال كند كه ستون جيوه را تا 30 ميلي متر بالا ببرد.
مقاومت در برابر جريان خون:
مقاومت يعني باز داري از جريان خون در رگ. روش مستقيمي براي راه اندازه گيري آن وجود ندارد بلكه آن را از روي جريان خون و اختلاف پتانسيل رگ حساب مي كنند. اگر اختلاف پتانسيل بين دو نقطه رگ mmHg 1 و جريان خون ml/s 1 باشد، مقاومت برابر 1 واحد مقاومت محيطي )PRU( خواهد بود.
مقاومت كل محيطي و مقاومت كل ريوي:
در هنگام استراحت سرعت جريان خون در دستگاه گردش خون نزديك به ml/s 100 جزوه دستگاه گردش خون است و اختلاف فشار شرياني عمومي با وريدهاي عمومي حدود mmHg 100 است. بنابراين مقاومت كل گردش خون يعني مقاومت كل PRV 1 است. در برخي از شرايط كه تمام عروق سراسر بدن به شدت تنگ مي شوند مقاومت كل محيطي تا حد PRV 8 مي رسد.
خلاصه کتاب پی دی اف جزوه دستگاه گردش خون کامل دانلود رایگان
PRU: Peripheral resistance unit در دستگاه گردش خون ريوي، فشار ميانگين شريان ريوي mmHg13 و فشار ميانگين دهليز چپ حدود mmHg 2 است. لذا اختلاف فشار معادل mmHg18 است. بنابراين مقاومت ريوي حدود PRV 18. 0 است.
تاثير هماتوكريت و ويسكوزيته)چسبندگي( خون بر مقاومت عروقي و جريان خون:
ثابت شده است كه هر چه ويسكوزيته بيشتر باشد جريان خون در رگ كمتر مي شود. ويسكوزيته طبيعي خون حدود 3 برابر ويسكوزيته آب است. علت چسبندگي خون عمدتاً بدليل تعداد زيادي گلبولهاي قرمز معلق در خون است كه حركت هر يك از آنها در برابر سلولهاي مجاور و جدار رگ داراي اصطكاك است.
هماتوكريت:
درصدي از خون است كه از سلولها تشكيل شده است. لذا اگر هماتوكريت فردي 30 باشد. 30% از حجم خون او را سلول و باقيمانده را پلاسما تشكيل مي دهد. براي تعيين هماتوكريت خون را در يك لوله مدرج سانتريفيوژ مي كنند )شكل 34(. هرچه درصد سلولهاي خوني يعني هماتوكريت بيشتر باشد ويسكوزيته بيشتر مي گردد.
ويسكوزيته خون در عروق كوچك:
بجزهماتوكريت و پروتئين هاي پلاسما )درصد كمتري نسبت به هماتوكريت تاثير مي گذارند(، حداقل 3 عامل ديگر بر ويسكوزيته خون در عروق كوچك تاثير مي گذارد.
1- تاثير ويسكوزيته در لوله هاي مويينهجزوه دستگاه گردش خون بسيار كمتر از آن در عروق بزرگ است.
خلاصه رایگان دستگاه گردش خون
2- با كاهش جريان خون، ويسكوزيته بسيار زياد مي شود.
3- غالباً گلبولها در محل تنگ عروق كوچك به هم مي چسبند كه تاثير آن افزايش ويسكوزيته است.
با جمع بندي 3 عامل فوق مي توان نتيجه گرفت ويسكوزيته عروق كوچك بي شباهت به شريانها عروق بزرگ نيست.
تاثير فشار بر مقاومت عروقي و جريان خون بافت:
افزايش فشار نه تنها نيروي رانش خون به درون بافت را زياد مي كند بلكه همزمان عروق را نيز متسع كرده و همين امر موجب كاهش مقاومت آنها مي شود.
ضربانهاي فشار شرياني:
با هر ضربان قلب، خوني تازه در رگها جريان مي يابد. اگر قابليت اتساع شريانها نبود، خون تنها در هنگام سيستول قلبي در بافتها جريان مي يافت و در خلال دياستول هيچ خوني جريان نمي يافت. مجموع اثر قابليت اتساع شريانها و مقاومت آنها در برابر جريان خون باعث مي شود خوني كه به مويرگها مي رسد، تقريباً بدون ضربان باشد، بنابراين جريان خون بافتي ضربان دار نيست بلكه پيوسته است. حداكثر فشار هر نبض يعني فشار سيستولي mmHg120 و حداقل آن يعني فشار دياستولي mmHg 40 است. اختلاف اين دو فشار را كه حدوداً mmHg 80 است را فشار نبض گويند )شكل 39(.
فشار نبض تحت تاثير دو عامل است:
1- برون ده حجم ضربه اي قلب
– :
)(.
)(.
:
)( به بالاي فشار سيستولي برسانيم كه شريان براكيال كاملاً مسدود شده و هيچ صدايي به گوش نرسد. كم كم فشار بازوبند را كم مي كنيم به مجرد اينكه فشار بازوبند كمتر از فشار سيستولي شود، خون در اوج فشار سيستولي از طريق شريان زير بازوبند نشت مي كند و به تدريج صداهاي دقي همزمان با ضربان قلب به گوش مي رسد.
زماني كه اين صداها شنيده مي شود، فشاري كه در فشار سنج ديده مي شود تقريباً با فشار سيستولي برابر است.همزمان با كاهش بيشتر فشار بازوبند، كيفيت صداهاي كورتكف تغيير كرده به طوري كه حالت دقي آن كم شده و بيشتر حالت ريتميك و خشن به خود مي گيرد. زماني كه فشار بازوبند تا حد فشار دياستولي پائين مي آيد ديگر شريان درطول دياستول بسته نمي شود و عامل پيدايش صداها از بين مي رود. در اين حالت فشار سنج فشار دياستولي را نشان مي دهد.
بخش تنفس
هدف از تنفش تهيه اكسيژن براي بافتها و برداشتن دي اكسيد كربن است. براي دستيابي به اين هدف وقايع عملي تنفس به چهار بخش تقسيم مي گردد.
1( تهويه ريوي كه به معناي ورود هوا از جو به آلوئولهاي جزوه دستگاه گردش خون ريه و خروج آن است،
2( انتشار اكسيژن و دي اكسيد كرين بين آلوئولها و خون؛
3( انتقال اكسيژن و دي اكسيد كربن از طريق خون و مايعات بدن به سلولها و برعكس؛
8( تنظيم تهويه و ساير جنبه هاي تنفس مكانيك تهويه ريوي:
ريه هاي از دو طريق منقبض و منبسط مي شوند:
1- با حركت ديافراگم رو به بالا و پايين جهت كاهش يا افزايش طول قفسه سينه؛
2- با بالا و پايين بردن دنده ها جهت كاهش يا افزايش قطر قدامي خلفي قفسه سينه )شكل 82(.
تنفس آرام و طبيعي بوسيله روش اول، يعني با حركت ديافراگم صورت مي گيرد. انقباض ديافراگم هنگام دم؛ ً :
ً
فهرست مطالب