جزوه تایپ شده اصول توانبخشی
کاکوجویباری کتاب خلاصه جزوه اصول توانبخشی مهندسی پزشکی دکتر الهام افتخاری رازقی رشته علوم توانبخشی علوم اجتماعی کاردانی رشته شنوایی کارشناسی ارشد روانشناسی
: )( : )( ً )( /)( ///+ /- /+ /+ /+ ///
)( ً )(:
ً )(. ً )(. ً )(.
)( )( ً ً ً ً ً :
)( : :
: ً )( «» : )( )(. )(. ً ً
ً ً :
)(. صفر، جهت بردارها همسو با چرخش عقربه هاي ساعت مي چرخد، به طوري كه اگر از بالا به پايين باشد، جهت آن 90+ درجه است، اگر از سمت چپ فرد به سمت راست برود، جهت آن 140+ درجه است، و هنگامي كه بردار رو به بالا قرار مي گيرد، جهت آن 90- درجه يا
270+ درجه مي باشد.
ميانگين جهت بردار قلب طبيعي در زماني كه موج دپلاريزاسيون در بطن ها گسترش مي يابد، موسوم به بردار ميانگين QRS حدود 39+ درجه است )بردار A با جهت 39+ درجه در مركز شكل 10(. مفهوم چنين برداري اين است كه در طول قسمت اعظم موج دپلاريزاسيون، نوك قلب نسبت به قاعده آن مثبت مي ماند.
محور هر يك از اشتقاق هاي استاندارد دوقطبي و اشتقاق هاي تك قطبي اندامها:
سه اشتقاق دوقطبي استاندارد و سه اشتقاق تك قطبي اندامها كه قبلاً شرح داده شده است. هر اشتقاق در واقع يك جفت الكترود است كه در دو سمت مخالف قلب به بدن وصل شده اند، جهت الكترودها از منفي به مثبت را محور اشتقاق مي نامند. اشتقاق I با استفاده از دو الكترود متصل به دست ها مثبت مي گردد. با توجه به اينكه وضعيت الكترودها نسبت به هم افقي است و الكترود مثبت به سمت چپ وصل شده است، محور اشتقاق I صفر درجه است.
براي ثبت اشتقاق II، الكترودها را به دست راست و پاي چپ وصل مي كنند. دست راست در گوشه بالايي و سمت راست مثلث قرار مي گيرد و پاي چپ در گوشه پاييني آن. لذا جهت اين اشتقاق حدود 30 درجه است.
به همين ترتيب مي توان ديد كه جزوه اصول توانبخشی اشتقاق III حدود 120 درجه، اشتقاق aVR 210 درجه، اشتقاق aVF 90 درجه و اشتقاق aVL 30- درجه است. جهت محور تمام اين اشتقاق ها در شكل ديده مي شود كه به آن سيستم مرجع شش گوشه مي گويند. قطبيت الكترودها با علامت هاي مثبت و منفي نشان داده شده است.
شكل 11 )راست ـ پايين( يك قلب نيمه دپلاريزه را نشان مي دهد، بردار A نمايانگر ميانگين لحظه اي جهت جريان قلب و پتانسيل آن است. جهت پتانسيل در اين مورد 33 درجه است و مي توان ولتاژ آن را 2 ميلي ولت فرض كرد. محور اشتقاق I را در جهت صفر درجه و از مبدا بردار A رسم مي كنيم. سپس براي آنكه بدانيم چه ميزان از ولتاژ بردار A در اشتقاق I ثبت مي شود، خطي را از نوك بردار A بر محور اشتقاق I عمود رسم مي كنيم و سپس تصوير بردار A )يعني B( را بر روي محور اشتقاق I رسم مي نماييم. سر اين بردار به سمت انتهاي مثبت محور اشتقاقI قرار دارد. يعني پتانسيل كه در آن لحظه در اشتقاق I الكتروكارديوگرام ثبت مي شود، مثبت است.
دانلود رایگان خلاصه کتاب توانبخشی
ولتاژ اين پتانسيل برابر است با «تقسيم طول B بر طول A ضرب در 2 ميلي ولت» كه حدود 1 ميلي ولت مي باشد.
بردارهايي كه در طول دپلاريزاسيون بطن ها ايجاد مي شود ـ كمپلكس QRS
هنگامي كه ايمپالس قلبي از طريق باندل A-V وارد بطن ها مي شود. اولين قسمت بطن ها كه دپلاريزه مي شود سطح اندوكاردي چپ سپتوم است )قسمت سايه دار بطن در شكل 12(. سپس دپلاريزاسيون در طول سطح اندوكاردي دو بطن پخش مي شود )شكل 12(.
نهايتاً دپلاريزاسيون با گذر از ضخامت عضله، به سوي بيرون قلب منتشر مي شود )مراحل متوالي در شكل 12(.
هر يك از مراحل دپلاريزاسيون بطن ها در شكل )12( يعني مراحل A تا E داراي يك پتانسيل الكتريكي لحظه اي است كه آن را با يك بردار بطني بر روي همان شكل نشان داده ايم. هر يك از اين بردارها را /ً ً /ً نوك قلب است ،يعني مشابه جهت اصلي بردار در خلال دپلاريزاسيون. در نتيجه، موج T در سه اشتقاق طبيعي دوقطبي اندامها مثبت است، كما اينكه بيشترين قسمت كمپلكس طبيعي QRS مثبت مي باشد )شكل 13 ـ بالا(.
دپلاريزاسيون دهليزها ـ موج P
دپلاريزاسيون دهليزها از گره سينوسي شروع مي شود و در تمام جهت بر روي دهليزها پخش مي شود. بنابراين اولين نقطه از دهليزها كه بار منفي پيدا مي كند گره سينوسي است كه در حوالي مدخل وريد اجوف فوقاني قرار گرفته است. جهت پتانسيل الكتريكي دهليزها در شروع دپلاريزاسيون در شكل 13 پايين ديده مي شود. ضمناً بردار مزبور عموماً در سرتاسر روند رپلاريزاسيون طبيعي دهليزي به همان جهت باقي مي ماند.
لذا بردار حاصل از برقراري جريان در هنگام دپلاريزاسيون دهليزها تقريباً همسو با بردار دپلاريزاسيون بطن هاست. با توجه به اينكه بردار مزبور در جهت محور سه اشتقاق اندامها )II ،I و III( مي باشد، الكتروكارديوگرامي كه در خلال دپلاريزاسيون دهليزها ثبت مي شود معمولاً در هر سه اشتقاق مثبت است )شكل 13(. پتانسيل حاصل از دپلاريزاسيون دهليزي به موج P معروف است.
رپلاريزاسيون دهليزها ـ موج T دهليزي
انتشار دپلاريزاسيون عضله جزوه اصول توانبخشی بسيار كندتر از دپلاريزاسيون بطني است. بنابراين قسمت هاي ديستال عضله دهليزي مدت زيادي پس از عضلات اطراف گره سينوسي رپلاريزه مي شوند. به همين دليل ناحيه گره سينوسي زودتر از ساير نواحي دهليزها رپلاريزه مي شود، يعني همان ناحيه اي كه زودتر دپلاريزه شده بود، اين حالت كاملاً بار رپلاريزاسيون بطن ها تفاوت دارد و لذا هنگامي كه رپلاريزاسيون شروع مي شود، ناحيه پيرامون گره سينوسي نسبت ساير نواحي دهليزها مثبت گردد. بنابراين بردار رپلاريزاسيون دهليزها بر خلاف جهت بردار دپلاريزاسيون قرار دارد )مجدداً دقت كنيد كه اين بر خلاف اتفاقي است كه در بطن ها مي افتد(. بدين ترتيب موج به اصطلاح «T دهليزي» حدود 13/0 ثانيه پس ً ً )( )( ً
فهرست مطالب