جزوه تایپ شده برنامه نویسی پیشرفته ۱
رشته مهندسی کامپیوتر کارشناسی ارشد علمی کاربردی پیام نور دانشگاه آزاد کتاب خلاصه کاردانی برنامه نویسی پیشرفته 1 PDF رشته مهندسی
++
++++ ++ : ++ ++ : ++ ++ :
«» «» «» ++ ++: ”“#<>
# <> ;
()
{
//<< “!”;
(); ;
{: (); ; (); ) (
) ( : () 
() } { :
()
{ ;
}
++ # < > : :
#<>
)( ، ) ( :
; :
: :
<< “!”;++ ” ” << )( ++ : :
#<>
# <>
;
()
{ // “”:
<< “” << << ‘ ‘ << << ;
(); ;
}
‘ ‘ ++ :
– // : – : /* */ :
///* ++ */ ++ • ++ • ; () • ++) ( ++ :
)()(
«» : «» :
=;: :
() { // ; :
=”; =; =; =;
{++ :
: : )( : ) …( ) ‘( ” ؛ ” : =”;
: : == ×10
با کم و زياد کردن توان عدد 01 مميز عدد نيز جابجا می شود به همين دليل به آنها اعشاری مميز شناور می گويند.
Double: اين نوع داده برای استفاده در اعداد اعشاری است که مقدار بيش تری فضا بايد اشغال کنند. اين نوع داده نيز 8 بايت اشغال می کند. در اين نوع متغير، اعداد اعشاری تا 05 رقم معنی دار می توانند ذخيره شوند.
نکته: نوع double از هشت بايت برای نگهداری عدد استفاده میکند و نوع float از چهار بايت برای نگهداری عدد استفاده میکند.
ساير متغيرها و ظرفيتشان در جدول زير مشاهده می شود:
C++ شش نوع متغير صحيح دارد که تفاوت آنها مربوط به ميزان حافظه مورد استفاده و محدوده مقاديری است که هر کدام می توانند داشته باشند. اين شش نوع عبارتند از :
Short ,int , long , unsigned short , unsigned int , unsigned long
11
اعلان یک متغیر
قبل از اين که بتوانيم از متغيری استفاده کنيم، بايد آن را اعلان نماييم . نحو اعلان يک متغير به صورت زير است
:
type name initializer عبارت type نوع متغير را مشخص میکند. نوع متغير به کامپايلر اطلاع میدهد که اين متغير چه مقاديری میتواند داشته باشد و چه اعمالی میتوان روی آن انجام داد .عبارت name نام متغير را نشان میدهد.عبارت initializer عبارت «مقداردهی اوليه» نام دارد. با استفاده از اين عبارت میتوان مقدار اوليهای در متغير مورد نظر قرار داد. برای اينکه مقداری را در يک متغير قرار دهيم از عملگر انتساب ” = ” استفاده می کنيم.
مثال: دستور زير تعريف يک متغير صحيح را نشان میدهد:
int n = 50;
مثال: استفاده از متغيرهای نوع صحيح
#include <iostream>
# include <conio.h> using namespace std;
int main()
{ // prints “m = 45 and n = 55”:
int m = 45; int n = 55;
cout << “m = ” << m << ” and n = ” << n << endl; getch();
مثال: تعريف متغير بدون مقدار دهی اوليه:
#include <iostream> # include <conio.h> using namespace std; int main()
{ // prints “m = 45 and n = 55”:
int m;
int n;
m = 45; // assigns the value 45 to m n = m + 10; // assigns the value 55 to n cout << “m = ” << m << ” and n = ” << n << endl; getch(); return 0;
}

دانلود رایگان خلاصه کتاب جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱
اصول نام گذاری متغیرها
هر متغير دارای يک نام است. در زبان ++C اسامی متغير ها بايد از قوانين زير پيروی کند:
– اسم می تواند شامل حروف، ارقام و کاراکتر زيرخط ) _ ( باشد.
– اولين حرف اسم متغير بايد يک حرف باشد. زير خط هم می تواند در ابتدای اسم متغير بکار برود ولی توصيه نمی شود و نبايد با عدد شروع شود
– بزرگ و کوچک بودن حروف مهم است، بنابراين اسامی count و CounTبه دو متغير جداگانه اشاره دارند .
برنامه نويسان اغلب از حروف کوچک برای متغير ها استفاده می کنند و اسامی با حروف بزرگ معمولا برا ثابت ها بکار می رود.
– کلمات کليدی نمی توانند به عنوان نام متغير جزوه برنامه نویسی پیشرفته ۱ استفاده شود. )کلمه کليدی کلمه ای است که برای کارهای خاصی منظور شده است(.
– اين نام حداکثر میتواند 10 کاراکتر باشد.
– نبايد علائم رياضی داشته باشد.
مثال: اسامی y2x5__fg7h و xyz مجاز هستند:
مثال: اسامی زير غير مجاز هستند:
# به دليل savings#account
double جزو کلمات کليدی است پس نمی تواند به عنوان نام متغير استفاده شود.
تبدیل نوع • تبدیل نوع ضمنی )اتوماتیک:(
کامپايلر به طور خودکار يک نوع داده را درصورت نياز به ديگری تبديل می کند. مثلا اگر يک عدد int در متغير float ذخيره شود کامپايلر مقدار را به float تبديل می کند.) هميشه نوع کوچکتر به نوع بزرگتر تبديل می شود( .
اگر يک عدد float با double جمع شود با هردو به عنوان double برخورد می شود .
اگر سعی کنيد مقدار بزرگتری را در متغير کوچکتر ذخيره کنيد • :
:
= ; = () ; ++ ++ ++ :
++
– ++:
– :
++ – +- – – – )(
: :
<< ++ : << ; 66 روی صفحه نمايش درج میشود.
cout مخفف console output است. مثال.کد زير متنHello World! روی مانيتور نمايش می دهد:
#include <iostream>
int main()
{
//print hello word on the screen
cout << “Hello World! “;
return 0;
}
توضيح: برای اينکه عبارتی در خروجی )صفحه نمايش مشکی( نشان داده شود بايد آن عبارت داخل دو علامت دابل کوتيشن) ” عبارت مورد نظر ” ( نوشته شود.
عملگر ورودی
برای اين که بتوانيم هنگام اجرای برنامه مقاديری را وارد کنيم از عملگر ورودی >> استفاده میکنيم .
استفاده از دستور ورودی به شکل زير است:
cin >> variable; .نام يک متغير است variable
در عملگر ورودی میتوانيم با استفاده از چند عملگر >> چند مقدار را به صورت پشت سر هم دريافت کنيم.
مثال: با استفاده از دستور cin >> x >> y >> z; سه مقدار x و y و z به ترتيب از ورودی دريافت میشوند .
کاربر بايد در صفحه خروجی ،بين هر ورودی يک جزوه برنامه سازی پیشرفته ۲ خالی) space( بگذارد و پس از تايپ کردن همۀ ورودیها ،کليد enter را بفشارد.
مثال: برنامۀ زير يک عدد از کاربر گرفته و همان عدد را دوباره در خروجی نمايش میدهد.
#include <iostream> #include <conio.h> using namespace std; int main()
{ // reads an integer from input:
int m;
cout << “Enter a number: “; cin >> m;
cout << “your number is: ” << m << endl; getch(); return 0;
{توضيح: هدف از مثال مذکور، آشنايی با نحوه کار با عملگر ورودی می باشد .
مثال: برنامه ای بنويسيد که 3عدد را از ورودی گرفته و معدل آنها را محاسبه کند.
نکته: برای خواندن سه عدد که با space از هم جدا می شوند استفاده می کند. بعد از وارد کردن مقادير بايد کليد enter را فشار داد.
#include <iostream.h> #include <conio.h> int main() { int x,y,z; float ave;
cout <<“enter three number for computing average of them:n”;
cout <<” x=”; cin >>x; cout <<“n y=”; >>; <<“=”; >>; =(++)/; << “:”<<;
(); ;
}
: ++ +:
)( :
– () ;
فهرست مطالب