سوالات داخلی جراحی پرستاری با پاسخ
که بیشترین متخصصان مراقبت های بهداشتی را برای کار در این زمینه انتخاب می کنند. علیرغم محبوبیت آن، بسیاری از مردم به –؟
()
ً !
؟
() :
ً ؟
:
؟
-() : ؟ ؟
ً :
– ً ()، ()، () – ً 
-() ً ؟
-ً : - -:
جراحان، تکنسین های جراحی، پرستاران بیهوش کننده و پرستاران کار می کنند.
در جراحی سه مرحله اصلی وجود دارد: قبل از عمل، حین عمل و بعد از عمل. این مراحل در مجموع به عنوان دوره بعد از عمل شناخته می شوند. هر مرحله مربوط به فعالیت های خاص انجام شده و مهارت های مورد نیاز برای مراحل مختلف پرستاری است. [1]
مرحله قبل از عمل
این مرحله زمانی انجام می شود که بیمار تصمیم به جراحی می گیرد. [1] ممکن است شامل بحث با بیماران در مورد تمام مزایای این روش و همچنین خطرات احتمالی باشد. این فرصتی است برای بیمار تا در مورد هر نگرانی که ممکن است داشته باشد صحبت کند. همچنین پرستاران تئاتر باید قبل از انجام عمل جراحی از وضعیت خوب بیماران اطمینان حاصل کنند. در حالی که آماده کردن بیمار از نظر فیزیکی بسیار مهم است، آماده سازی ذهنی بیمار قبل از جراحی نیز مهم است. [2] یک پرستار جراحی با استفاده از روشهای مختلف اغلب از جمله اعضای خانواده بسته به موقعیت، به آمادهسازی بیمار کمک میکند. [2]بیمار معمولاً هرگونه نگرانی در مورد جراحی را به پرستار بیان می کند. این اطلاعات به سایر کارکنان بیمارستان از جمله جراح منتقل خواهد شد. اقدامات مناسب بسته به شرایط انجام خواهد شد. [ توضیح لازم است ] [2]
مرحله حین عمل
این مرحله زمانی شروع می شود که پرستار بخش، که بیمار را برای جراحی آماده کرده است، بیمار و یادداشت های او را به پرستار تئاتر و/یا بیهوشی تحویل می دهد. بررسی های زیادی در این مرحله انجام می شود تا از محیطی امن برای بیمار و کارکنان تئاتر اطمینان حاصل شود. پرستار تئاتر برای حفظ یک محیط استریل و اطمینان از عملکرد خوب تجهیزات جراحی کار می کند. پرستار همچنین تمام ابزارهای جراحی را سازماندهی می کند و اطمینان حاصل می کند که تمام لوازم مورد نیاز در طول جراحی در دسترس است.
مرحله بعد از عمل
این مرحله زمانی شروع می شود که پرستار تئاتر/بیهوشی یادداشت های بیمار را به پرستاران و کارکنان بخش مراقبت های پس از بیهوشی (PACU) تحویل می دهد. این همچنین می تواند به عنوان اتاق ریکاوری شناخته شود. در اینجا توجه فوری پرستار بر بررسی راه هوایی و تنفس بیمار است. در این مرحله پرستاران به تسکین درد و سایر عوارض بعد از جراحی نیز توجه می کنند. این پرستاران، اغلب در موارد جراحی روزانه، برای ارائه پشتیبانی و دستورالعمل ها و الزامات مورد نیاز برای مراقبت در منزل، به بیماران و مراقبان آنها مراجعه می کنند. [1]
بیست و چهار ساعت اول پس از جراحی بسیار مهم است و برای نظارت بر بیمار به اقدامات زیادی نیاز است. مشاهدات بیمار باید هر پانزده دقیقه انجام شود و ثبت شود. مشاهدات عمومی شامل ضربان قلب، فشار خون، دما، تعداد تنفس و اشباع اکسیژن است. [3] وظایف بعدی بعد از عمل برای یک پرستار جراحی عبارتند از: برون ده ادرار، ارزیابی محل زخم، جایگزینی نیازهای داخل وریدی و گزارش هر گونه ناهنجاری. [3] برای کمک به بهبودی، ممکن است لازم باشد که پرستار از دنیا رها شود
اعتبارنامه
برای تبدیل شدن به یک پرستار جراحی، CCTC باید آموزش های مناسب را گذرانده باشد، و در هیئت پرستاری دولتی ثبت نام کرده باشد ( شورای پرستاری و مامایی ، انگلستان؛ An Bord Altranais ، جمهوری ایرلند). در استرالیا، پرستاران ثبت نام شده و پرستاران ثبت نام شده در بخش های جراحی کار می کنند. پرستاران ثبت نام شده آموزش خود را در مدت زمان طولانی تری دریافت کردند، زیرا مدرک دانشگاهی دریافت کردند. برای تبدیل شدن به یک پرستار ثبت نام شده باید مدرک لیسانس را جزوه مدیریت پرستاری که حداکثر 3 سال طول می کشد. پرستاران ثبت نام شده یک دیپلم پرستاری را تکمیل می کنند که یک دوره () [4]
[5] ؛ [6] [7]
: ( )
: آماده کرده اند و اطمینان از استریل شدن تمام لوازم جراحی است. مهارت های غیر فنی نیز برای نقش پرستار اسکراب مهم هستند. اینها می تواند شامل مهارت های شناختی مانند تصمیم گیری مناسب باشد. [ توضیحات لازم ] یکی دیگر از مهارت های غیر فنی مورد نیاز این است که نمونه سوالات داخلی جراحی پرستاری در یک تیم خوب کار کنید، به عنوان مثال، توانایی برقراری ارتباط خوب با تیم جراحی در طول یک عمل. [8]
پرستاری
[9] ابزار جراحی روی چرخ دستی در آماده سازی برای جراحی.
یک پرستار گردش خون وظایف مشابه زیادی دارد. آنها باید اطمینان حاصل کنند که اتاق عمل تمیز و آلوده به جراحی های قبلی یا سایر عفونت ها نیست. آنها همچنین برای جمع آوری، باز کردن، پاک کردن و استریل کردن بسته های حاوی تجهیزات جراحی وجود دارند. [10]
تعامل پرستار جراحی با بیماران
برای پرستاران جراحی مهم است که درک کاملی از نقش ها و تعاملات خود با بیماران و خانواده های نزدیک آنها در یک محیط مراقبت از جراحی داشته باشند. یکی از نقش های حیاتی یک پرستار جراحی، ارائه حمایت و اطمینان به بیمار خود در زمانی که در بیمارستان است. پرستاران همچنین ملزم به داشتن مهارت های ارتباطی خوب و حفظ رابطه حرفه ای با بیمار خود هستند. برای پرستار مهم است که با بیمار خود رابطه ای قابل اعتماد ایجاد کند، اما این می تواند در مدت زمان کوتاه در دسترس دشوار باشد. با توجه به سرعت بالای محیط جراحی، زمان کمی برای پرستاران جراحی برای ارائه اطلاعات و اطمینان قبل و بعد از جراحی وجود دارد. بسیاری از بیماران قبل از عمل جراحی خود احساس آسیب پذیری و اضطراب می کنند و برای پرستار جراحی مهم است که نیاز بیمار خود به حمایت روانی را تشخیص دهد. بنابراین مهم است که پرستار جراحی نقش خود را در رابطه با بیمار درک کند. با [11]
[12]
/[13]