جزوه مدیریت استراتژیک
دانلود خلاصه کتاب مدیریت استراتژیک پیام نور لطف الله فروزنده مایکل آرمسترانگ دانشگاه آزاد دکتر علی پارسائیان و دکتر سید محمد اعرابی دکتر امین اردلان
«» (). ():
ً : (). ً ً ً ً ً () : «». ً «» ً ً 
– – – – «» است. ترازنامه باید برای کل فعالیت های دولت، به همان شیوه ای که در بخش خصوصی انجام می شود، تنظیم شود. کارکردهای مالی بودجه عبارتند از: اول، ارزیابی کل مخارج دولت و مقامات دولتی در بخش بودجه. و ثانیاً به عنوان ابزار پاسخگویی و کنترل قانونگذار بر دولت در رسیدگی به امور مالی عمل کند. اولین مورد از اینها یک تابع حسابداری خالص برای تعیین برآوردهای دریافتی و مخارج است. دوم بخش مهمی از سیستم پاسخگویی است.
در اولین روزهای تشکیل پارلمان انگلیس، نقش مالی مهم ترین نقش قوه مقننه بود و امروزه نیز ادامه دارد. مگنا کارتا تا حدودی به مسائل مالی توجه داشت، و ولیعهد موافقت کرد که در صورت بررسی مالیات با اشراف مشورت کند. یک کشمکش طولانی بین تاج و تخت و پارلمان به تدریج منجر به تصویب دومی در هنگام افزایش مالیات شد و هزینه آن به نوبه خود به پارلمان گزارش شد. حتی در حال حاضر، روز بودجه به طور سنتی مهم ترین روز در تقویم استراتژیک است. سایر کشورها، به ویژه کشورهایی که میراث بریتانیایی دارند، اتکای مالی مشابهی به قانونگذار دارند. یک ایالات متحده
169مدیریت مالی
جزوه مدیریت استراتژیک دانلود خلاصه کتاب رایگان pdf
رئیس جمهور باید مجوز کنگره را برای هزینه ها دریافت کند و حق وتوی محدودی بر هزینه های کنگره دارد.
بودجه جایی است که حساب های دولت تطبیق داده می شود و اقلام درآمد و هزینه برای بررسی عمومی تعیین می شود. مراحل اصلی در بودجه بندی عبارتند از: فرمول بندی – جایی که بودجه تهیه می شود. مجوز – تایید رسمی توسط قانونگذار؛ اجرا – جایی که انجام می شود؛ و ارزیابی – نحوه عملکرد آن بودجه شامل قانون است. هرگونه هزینه یا اقدامات مالیاتی دولت باید کاملاً بر اساس قانون باشد.
تفاوتهای قابل توجهی بین استراتژیک وجود دارد: در بریتانیا و سایر کشورهای پارلمانی، دولت کاملاً کنترل منابع مالی خود را در دست دارد. می تواند بر هر چهار مرحله مسلط شود، تقریباً با کنترل کامل سه مرحله اول. در ایالات متحده اینطور نیست. میزان بیشتر تفکیک قوا – مقننه، مجریه و قضائیه – به این معناست که در حالی که رئیس جمهور می تواند بودجه ای را پیشنهاد کند، کنگره موظف به پذیرش بخشی از آن نیست. کنگره همچنین می تواند اقدامات بودجه خود را تصویب کند، چیزی که در سیستم های وست مینستر ناشناخته است، جایی که طبق قرارداد، دولت اقدامات هزینه را آغاز می کند. دوره طولانی کسری بودجه بسیار بزرگ دولت ایالات متحده در طول دهه های 1980 و 1990 – چیزی که هم برای اقتصاد خود و هم برای اقتصاد جهانی زیان آور بود – تا حد زیادی به : ً ً ً، ً، دارد که بودجه سال مالی آینده صرفاً بر اساس سوابق سال قبل باشد. این بودجه ریزی افزایشی است. یعنی بودجه نشان دهنده یک سری افزایش های فزاینده نسبت به سال قبل است که معمولاً برای محاسبه تورم است.
مدیریت گرایی و مدیریت دولتی
بودجه اقلام ردیفی نکاتی را به نفع خود دارد. این یک مکانیسم کنترل خوبی است، اگرچه انتقال مخارج بین اقلام دشوار است و مدیران انعطاف کمی دارند. همانطور که ویلنسکی (1982، صفحات 168-9) اشاره کرد، بودجه سنتی عبارت است از:
اول، یک مکانیسم ایده آل برای محدود کردن هزینه ها به مقادیر و به مواردی که در اعتبارات رای داده شده است. ثانیاً، در صورتی که در اواسط سال برای اهداف کلان اقتصادی، کاهشهای سراسری انجام شود، درجه خاصی از انعطافپذیری را فراهم میکند. سوم، بودجه سنتی بودجه ریزی را آسان تر و قابل مدیریت تر می کند: بحث از یک پایه تاریخی آسان تر از توجیه هر مورد از ابتدا است، انتخاب معمولی است، تضاد در مورد اهداف و روش های دستیابی به آنها، که در غیر این استراتژیک ممکن است به نسبت های غیرقابل مدیریت برسد، به شدت است. محدود به طوری که بودجه در واقع به موقع تهیه شود. در نهایت، حامیان بودجه سنتی مدعی هستند که این بودجه با همه شرایط و شرایط اقتصادی سازگار است.
این سیستم برای شکل دقیق نظارت مالی بسیار مساعد است، زیرا به راحتی می توان دید که آیا پول برای مواردی که برای آنها رأی داده شده است خرج شده است یا خیر. همچنین، این سیستم به خوبی با یک چرخه بودجه سالانه مطابقت دارد، جایی که از آژانسها خواسته میشود هزینههای واقعی خود را با مقدار استراتژیک یافته مقایسه کنند، و از آنجا تخمین بزنند که آن اقلام و موارد اضافی در سال جزوه مدیریت استراتژیک چقدر هزینه خواهند «» ً ً، ً ً ً، ً ً، ً / ً () “” () مخفف مجاز به مرگ آرام بود» که دلایل اصلی شکست آن این بود (لی و جانسون، 1989، ص 84):
فقدان درک رهبری و استراتژیک به استفاده از بودجه بندی برنامه به موفقیت بیشتر منجر شد، همانطور که توسعه نیافتگی عمومی یک آژانس در استفاده از آن.
تکنیک. آژانسهایی که برنامههای اجتماعی «نرم» را مدیریت میکنند در ابداع اقدامات مفید برنامه مشکل داشتند. جنگ داخلی بوروکراتیک نیز شانس اجرای موفقیت آمیز را کاهش داد.
از بین رفتن PPB گاهی اوقات به عنوان استدلالی علیه هر سیستم مدیریت مالی جامع استفاده می شود.
تلاش دیگری برای بودجه ریزی منطقی تر، «بودجه ریزی مبتنی بر صفر» (ZBB) بود که توسط وزارت کشاورزی ایالات متحده در سال 1962 معرفی شد. به طوری که اداره یا سازمان باید تمام بودجه خود را در هر سال توجیه کند. جیمی کارتر در سال 1977 که رئیس جزوه مدیریت استراتژیک شد، ZBB را برای تمام آژانس های فدرال مأمور کرد. در واقع، ZBB هرگز به عنوان یک رویکرد مدیریت جامع مورد انتظار قرار نگرفت. این انقلاب رویکردهای بودجهریزی را متحول نکرد و توسط دولت ریگان در سال 1981 کنار گذاشته شد. دلایل اصلی شکست آن اتلاف وقت اداری در تهیه مقادیر انبوه اسناد برای توجیه کل بودجه و مشکلات سیاسی عملی کاهش برنامهها بود.
مدیریت گرایی و مدیریت دولتی
خلاصه کتاب مدیریت استراتژیک
تغییرات اخیر مدیریت عمومی شامل مجموعه ای از تغییرات در امور مالی دولت است که در مجموع بسیار بیشتر از آنچه در اصلاحات مالی قبلی انجام شده بود، است. گاتری، اولسون و همفری استدلال می کنند (1997، ص 256):
حداقل نه دسته از اصلاحات “مدیریت جدید مالی عمومی” وجود داشته است. دو دسته اول شامل تغییرات در پردازش مالی و سیستم های مدیریت پول نقد و بهبود در سیستم های اطلاعات می شود. دسته سوم، ایجاد مقررات مالی جدید برای مجوز و ثبت هزینه ها (شامل تکیه بر استانداردهای حسابداری حرفه ای تنظیم شده) است. پنجمین مورد به ارتقای سیستمهای مدیریت داراییهای تجاری (با تأکید بر انعقاد قرارداد، هزینههای داخلی و شناسایی استهلاک) مربوط میشود. ششمین تلاش برای نهادینه کردن اطلاعات حسابداری تعهدی در بودجه، مدیریت و
فرآیندهای گزارشدهی خارجی و جزوه مدیریت استراتژیک مرتبط با ارتقای سیستمهای شارژ برای خدمات عمومی). دسته هفتم توسعه رویکرد سنجش عملکرد در بخش دولتی است که شامل تکنیک هایی مانند شاخص های عملکرد مالی و غیرمالی، جداول لیگ و ارزیابی برنامه می شود. هشتمین عنصر حسابداری به فرآیندهای بودجه ای مربوط می شود، نه تنها بودجه
های تفویض شده، بلکه تلاش برای ادغام حسابداری مالی در مجموعه اطلاعات بودجه به طور سنتی مبتنی بر اقتصاد. اصلاحات (مدیریت مالی) به ویژه سعی در پیوند دادن بودجه (به عنوان برنامه های از پیش تعیین شده) با گزارش نتایج در شرایط مالی و غیر مالی داشته است. دسته نهایی اصلاحات شامل تغییراتی در ممیزی های داخلی و خارجی بخش عمومی است، به ویژه از نظر ارائه بازنگری در استراتژیک کارایی، ارزش پول، و اثربخشی خدمات عمومی.
این مجموعه ای از تغییرات بسیار جامع است. برخی از این اصلاحات با سایر اصلاحات همپوشانی دارند و فقط اصلاحات مالی نیستند. اصلاحات اصلی به طور جداگانه بررسی خواهد شد.
اصلاحات بودجه
دور شدن از بودجه سنتی با تلاش دولت ها برای بازپس گیری کنترل مخارج خود تسریع شد، اگرچه همانطور که OECD استدلال کرد (1990، ص 7):
برخلاف سیستمهای قبلی برنامهریزی و بودجهریزی برنامه (PPB) که بر برنامهریزی سیاست و تحلیل برنامهها متمرکز بودند، اصلاحات فعلی مدیریت محور هستند و بر آنچه سازمانها انجام میدهند و تولید میکنند و ابزارهایی برای پاسخگویی به عملکرد آنها تمرکز میکنند. به طور گسترده تر، این پیشرفت ها () ()، ً ً ً ً دلیل نبود اطلاعات کافی. انتخاب های بودجه باید بتواند به وضوح توسط سیاستمداران از نظر اهداف ملی انجام شود. ثانیا، برنامه ریزی رو به جلو افزایش می یابد. هزینه های برنامه را می توان برای چند استراتژیک آینده برون یابی کرد، که می تواند ارزیابی واضح تری از هزینه های جاری را فراهم کند.
اهداف دولت تحت یک سیستم یک ساله، ممکن است وسوسه انگیز باشد که به دلایل سیاسی هزینه های جدیدی را انجام دهیم، بدون اینکه نگران هزینه های بلندمدت باشیم. ثالثاً، اقدامات مدیریتی بهتری را می توان انتظار داشت،
اجتماعی، اما سایر معیارهای عملکرد که با آنها همراه است. در نهایت، بودجه ها اسناد عمومی هستند که در آن دولت پول هایی را که مالیات دهندگان به آن ها پیش پرداخت می کنند، حساب می کند. ارائه اطلاعات در بیانیه های برنامه که اهداف و عملکرد برنامه را با منابع مورد استفاده پیوند می دهد، می تواند پیوند بین دولت و مردم را بهبود بخشد. این همچنین باید به بهبود پاسخگویی دولت به طور کلی و خدمات عمومی به طور خاص جزوه مدیریت استراتژیک کند.
تغییری از مقررات دقیق و مدیریت انطباق به افزایش استفاده از صلاحدید و ابتکار مدیران عملیاتی در دستیابی به اهداف با سیاستهایی برای بازگرداندن «کنترلهای متمرکز بر ورودیها، تفویض اختیار هزینهها، ارائه انعطافپذیری بیشتر به خطها» صورت گرفته است. وزارتخانه ها و آژانس ها، و ایجاد طیفی از مشوق ها برای بهبود عملکرد» (OECD، 1990، ص 6). اصلاحات متداول شامل پیشبینی پساندازهایی است که در سازمانهای هزینهکننده باقی میماند و بهطور خودکار توسط دفتر بودجه مرکزی تخصیص مجدد نمییابد. اختیارات مالی بیشتری برای مدیران عملیاتی باقی مانده است. این مزایا قابل توجه هستند، بنابراین شگفتانگیز است که بودجههای آیتمهای خطی در همه جا باقی میمانند. ً «»
فهرست مطالب